ਵਿਸਤਾਰ
ਡਾਓਨਲੋਡ Docx
ਹੋਰ ਪੜੋ
ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਪੁਕਾਰਿਆ, "ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਆਓ!" ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਅਜੀਬ, ਹਨੇਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵੱਲ ਉੱਡ ਗਏ, ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਤੰਗ-ਫਿਟਿੰਗ ਵਾਲੇ, ਨਰਮ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵਰਗਾਕਾਰ ਸਟੀਲ ਦਾ ਢੱਕਣ ਅਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ਅਤੇ ਵਰਗਾਕਾਰ ਕਵਰ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਭਿਆਨਕ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਗੈਸ ਨਿਕਲੀ। ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ ਅਤੇ ਉੱਡ ਗਏ।ਮੈਂ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਅਸੀਂ ਨਕਲੀ ਗੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਚਾਉਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੌਤਿਕ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਛੇਵੀਂ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਚਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਬਚਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ!" ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਹਮਦਰਦੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਨਕਲੀ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ।" ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਕਲੀ ਗੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਜੋ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਉਹ ਗਲਤ ਸੀ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਧੋਖਾ ਖਾ ਗਏ ਸਨ; ਉਹ ਬੁਰੇ ਨਹੀਂ ਹਨ।"ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਅਪਰਾਧ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਕਲੀ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਕਰਮ ਦਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੋਝ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਕੁਝ ਹਨੇਰੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰੀ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਚੂਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਦਇਆਵਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਕਿੱਥੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਰਕਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕ੍ਰਿਪਟ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਗੈਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲਈ ਜਾਦੂਈ ਵੈਕਿਊਮ ਟੂਲ ਕੱਢਿਆ, ਪਰ ਇੱਕ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਪਦੀ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਵਾ ਕੁਝ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਅਚਾਨਕ, ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸੱਪ ਅਚਾਨਕ ਕ੍ਰਿਪਟ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ, ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਗ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਨੰਗਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕੀਮਤੀ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ "ਹੱਲਾ" ਨਾਲ ਭੂਤ ਸੱਪ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਚਾਨਕ, ਭੂਤ ਸੱਪ ਦਾ ਖੂਨ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੋਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਘਾਤਕ ਜ਼ਹਿਰ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ, "ਹਿਸਿੰਗ" ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਛਿੜਕਿਆ। ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਸ ਪਿਘਲਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਗੰਧ ਵੀ ਸੀ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ! ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਪਨਾਹ ਲਈ ਦੂਰ ਕਿਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਗੈਸ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਪਈ।ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੱਤੀ, "ਇਸਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਮਾਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਫੜ ਲੈਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ!" ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਨੇੜੇ ਹੀ ਬੇਟ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਯਕੀਨਨ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸੱਪ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਏ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕੱਸ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਹੇਠਾਂ ਕ੍ਰਿਪਟ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਿਆ। ਇਹ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ-ਚਿੱਟਾ ਧਾਤ ਦਾ ਰਸਤਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਅੰਦਰ ਗਏ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਖਿਸਕ ਗਏ, ਕਈ ਵਾਰ ਘੁੰਮਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗੂੜ੍ਹੀ, ਭੂਰੀ, ਕਾਈ ਨਾਲ ਭਰੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਉਤਰੇ।ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਹੁਤ ਹਨੇਰਾ ਸੀ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ-ਉੱਚੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਸੀ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਉਦਾਸ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ ਆਭਾ ਛੱਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਗੰਦੀ ਹਵਾ ਵੀ ਉਗਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਜੰਗਲ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸੱਪ ਲੁਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਅਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਜੰਗਲ ਦੇ ਸਿਰੇ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਅੰਡਾਕਾਰ ਆਕਾਰ ਦੀ ਗੁਫਾ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਾੜ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਤਾਲੇ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਧੁੰਦਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਸੀ ਕਿ ਅੰਦਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਨ ਜੋ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਏ ਸਨ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਹਿੱਲਣ-ਫਿਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਲਿਆ-ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਚਮੜੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵੀ ਟੁਕੜਾ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ!ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਸਾਰ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਵਾੜ ਵੱਲ ਭੱਜੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਹੱਡੀਆਂ ਤੱਕ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਮਦਦ ਲਈ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹੋਏ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਾੜ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਜਾਦੂਈ ਯੰਤਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਸੀ-ਐਂਕਰਿੰਗ ਹੇਅਰਪਿਨ ਜਾਅਲੀ ਕੱਢੀ ਜੋ ਤਾਈਯੀ ਜ਼ੇਨਰੇਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਤੀਬਰਤਾ ਵਾਲੇ ਝਟਕੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਨਾਲ, ਲੋਹੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਫਟ ਗਿਆ। ਉਹ ਲੋਕ ਰਿੜ੍ਹਦੇ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਏ।ਉੱਥੇ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਇਦ ਔਲੈਕਸੀਜ਼ (ਵੀਐਤਨਾਮੀਜ਼)। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਫਟੇ, ਗੰਦੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਦਬੂਦਾਰ ਸਨ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਣ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਮਾਸ ਗਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੰਨੇ ਡੂੰਘੇ ਛੇਕ ਸਨ ਕਿ ਹੱਡੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ, ਗਲਦੇ-ਸੜਦੇ ਅਤੇ ਬਦਬੂਦਾਰ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੇ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ। ਤਸੀਹੇ ਦੇ ਕੇ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਹੀ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਣ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ! ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਬਹੁਤ ਦਇਆ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਚੀਕ ਉੱਠੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਖਾਣ ਲਈ ਕੁਝ ਗੋਲੀਆਂ ਕੱਢੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਅਤੇ ਮਾਸ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਧਿਆ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਇੱਕ ਔਰਤ ਸੀ ਜਿਸਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨੇ ਕੱਟ ਲਈਆਂ ਸਨ, ਸਿਰਫ਼ ਡੂੰਘੇ ਖੋਖਲੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੇਖ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਦਿੱਤੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਚੁੱਪ ਰਹੇ।ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਝਿੜਕਿਆ, "ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਕਲੀ ਗੁਰੂਆਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗੁਰੂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੁਤਬੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੈਸੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ! ਜੇਕਰ ਇਹ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਬੇਅੰਤ ਦਇਆ ਨਾ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਖੇਚਲ ਨਾ ਕਰਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਇਸਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ!" ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਖਿੱਚਿਆ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਝਿੜਕਣਾ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਜਿੰਨੀ ਦਿਆਲੂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ! ਮੈਂ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ, "ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਬਕ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਇਆ, ਤਾਂ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੱਗੇ ਕੀ ਕਰਨਗੇ? ਫਿਰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਹੁਤ ਵਿਅਸਤ ਸ਼ਡਿਊਲ ਵਿੱਚੋਂ ਕੀਮਤੀ ਸਮਾਂ ਕੱਢਣਾ ਪਵੇਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕੋਗੇ?" ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਹੱਸੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਬਚੇ ਹੋਂ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਸਹਾਇਕ ਹੋ ਅਤੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ।"ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭੌਤਿਕ ਸਰੀਰ ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹਨ?" ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਹੀ ਹਨ, ਪਰ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਮਨ ਜਾਗ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਕਲੀ ਗੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨਗੇ।" ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਲਈ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਅਜੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ਰੂਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਕਲੀ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਇਸਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਣਗੀਆਂ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਯਤਨ ਵਿਅਰਥ ਜਾਣਗੇ।"ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੋ।" ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿਆਂਗੀ।" ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਇਨਾਮ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਇੱਕ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀ ਸਕਣ। ਮੈਂ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਖਾਨਾਬਦੋਸ਼ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਬੇਅੰਤ ਦੁੱਖ ਝੱਲਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਾਨਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ-ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਸ਼ਟ, ਨਕਲੀ ਗੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਕਿ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਹੈ!"ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?" ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੋਚਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਰਕ ਦੀ ਹੋਂਦ ਅਜੇ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ? ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭੂਤ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?" ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸੱਪ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਸ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਜ਼ਹਿਰ ਛਿੜਕਦੇ ਹਨ, ਮਾਸ ਦੇ ਗਲਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਾੜ ਦੇ ਬਾਹਰੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਾਰ ਨੂੰ ਚੂਸਦੇ ਹਨ।"ਕਿੰਨਾ ਡਰਾਉਣਾ! ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗੁਰੂ ਹੋਣ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਕਲੀ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਣਗੇ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਤੁਰੰਤ ਤੋਬਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੰਦਾ ਪੈਸਾ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਕਮਾਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ! ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਦਇਆ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਅਣਜਾਣ ਹਨ। ਨਰਕ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਰੰਤ ਫਾਇਦੇ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਪਰ ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਭਿਆਨਕਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਥੱਕ ਗਈ ਹਾਂ। ਚਲੋ ਵਾਪਸ ਚੱਲੀਏ!"ਮੈਂ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁੰਗੜ ਕੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਟ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝਿੜਕਿਆ, ਕਿਹਾ,"ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ!" ਮੈਂ ਦੇਖਾਂਗੀ ਕਿ ਕੌਣ ਦੁਬਾਰਾ ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰਦਾ ਹੈ!" ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਸੁਨਹਿਰੀ ਜਾਲ ਹਟਾਇਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਡਰੇ-ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸੱਪ ਵਾਪਸ ਕ੍ਰਿਪਟ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ ਅਤੇ ਹਿੱਲਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਵਰਗਾਕਾਰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਢੱਕਣ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਪਰਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪੂਲ ਆਤਮਾ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਾਲੇ ਪੂਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੌਤਿਕ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।ਮੂ ਯੂਨ, ਤਾਈਵਾਨ (ਫਾਰਮੋਸਾ)ਵੀਗਨ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਰਕ ਦੀ ਸੈਲ ਨੂੰ ਜਾਣ ਤੋਂ।ਵੀਗਨ: ਛਡੋ ਨਰਕ ਨੂੰ, ਪਾਉ ਸਵਰਗ ਨੂੰ।ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਹਰੇਕ ਚੇਲੇ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਵੱਖਰੇ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰਿਕ ਅਸੀਸਾਂ ਹਨ; ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਨਮੂਨੇ ਹਨ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਅਨੁਸਾਰ।ਹੋਰ ਗਵਾਹੀਆਂ ਮੁਫ਼ਤ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰਨ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਜਾਓ SupremeMasterTV.com/to-heaven
