Дэлгэрэнгүй
Татаж авах Docx
Дэлгэрэнгүй уншаарай
Алсын салхи одоо ч хүрч ирсээр Үргэлжилсэн бороо одоо ч уйтгар гунигийг түгээсээр Нгау тэнгэрлэг хос намрын улмаас нулимс унагахаа болих хүртэл тэнгэрт дахиад хэдэн жил өнгөрөх бол?
Хайр бол аз жаргал, уйтгар гуниг, мөн халуун дотно сэтгэл, бүдгэрсэн мэдрэмжийн төгсгөлгүй давталт бөгөөд ирж буцах дөрвөн улирал, байгалийн өөрчлөлттэй адилхан билээ. Эцэст нь бүх зүйл улиран одсон цагийн хууч яриа болон үлддэг. Дурлал ч мөн энэхүү мөнхийн жамаас зугтаж үл чадна.Намар одохыг ширтэн Нарны гэрэлд гуниг төрнө Цонхны цаана навчис хийсэн одно Алтан намарт сар өдөр улиран бүдгэрэхэд Өөрийнхөө нэрийг мартагдахыг сонсоно...Намар одсон тэр цагуудыг харахад хоосон гар харууслаа тэвэрнэ Шөнийн жихүүн салхийг чагнахад гуч гаруй насанд гуниг нүдийг дүүргэнэ Хэн нэгнийг хайрлачхаад, харин эцэст нь ганцаардан даарна.Намрын сэрүүн салхи дахин иржээ Нил ягаан үдэш явган замыг бүрхэнэ Сэвшээ салхи урт үсийг минь үнслээ сэрүүн намар тэгээд нисэн одлоо.Энэ оройн алтан нарны туяанд уйтгар гуниг төрнө Амралтын өдрийн тэнгэр үүлсээр будагджээ Зөөлөн сарних нарны туяанд гэрт чинь хүргэж өгдөг байсан тэр замыг Гансарсан гар минь нэгэнт мартжээ.Олон намар ирж, буцжээ Энэ орой нар туссан цэцэрлэгээр өнгөрөхөд Эрт урьдын бидний хайрын түүхийг Гунигт намрын үдшүүд хүүрнэнэ Харин энэ намар бидний мөрөөдөл хатаж ганджээ.Цаг хугацаа өнгөрөхийн хэрээр бүх гоо үзэсгэлэн, залуу нас гундан одно. Нэг өдөр толинд хараад хэдэн ширхэг үс бууралтсан байхыг анзаарахдаа бие махбодын оршихуй мөнх бусыг гэнэт бид ухаардаг. Тэгээд бид мөнхөд орших зүйлийг эрэлхийлж, жинхэнэ өөрийгөө олох сүнслэг аялалд гарна.Өнөөдөр толинд хартал Хэдэн ширхэг үс бууралтжээ Ай хөөрхий, амьдралын өвөл иржээ Хавар яагаад хоромхон ч саатсангүй вэ! Ойролцоох цэцэрлэгт хүүхдүүд тоглоно Цочин тийш харцаа чиглүүлэв Жижиг өрөө амгалан хэвээр ч Хаврын гэрэл чимээгүйхэн бүдгэрнэ. Аянчин гуай! Аянчин гуай! Аянчин гуай, энэ гунигийг мэдрэхгүй байна уу? Яаран явах мэт цөөн хэдэн зүйлээ л авчээ Ганцаардсан сүүдэр чинь гүүр дээгүүр хөвнө. Сүмийн хонх түргэн түргэн дуугарч Алсын хаяанд бороо ойртон айсуй Аянчин гуниглан асууна: Би жинхэнэ өөрийгөө таньж мэдсэн үү?Намрын үүлс гоёхон, нарны туяа нь алтан, мөн чанар нь гүн учраас намар бол найрагчдын улирал юм. Гэвч намрын үзэсгэлэн бүрхэг орон зайгаар халхлагдахад тэнгэр нь төдийгүй эргэн тойрны байгаль ч гунигт автана. Хагацсан хүмүүсийг өрөвдөх мэт намрын борооны зөөлөн дусал бүр тасралтгүй унана.Тагт дээр намрын бороо зөөлөн шивэрнэ Бүүдгэр тэнгэр нам гүм, орхигдсон үүлс нүүхээ болино Намрын бороон дунд бүүр түүрхэн сэвэлзэх салхийг чагнахад Хэн мэгшинэ вэ, хэн гашуудна вэ!Мөчир дээр хэдэн ангаахай жиргэн, хөх тэнгэрт ийн өгүүлэх мэт: Амьдралын төлөө хэн мэгшинэ вэ? Нулимс урсан асгарч Хорвоо хэмжээлшгүй уй гашууд автжээ.Үүлс сарниж, сэрүүн зөөлөн салхи эргэн ирээсэй Үүлс сарниж, номин цэнхэр тэнгэр цэлмээсэй Тийм жаргал үгүй ч байж мэднэ Бороо одоо ч орсоор Энэ гуниг арилах хүртэл дахиад хэдэн төрөл дамжих бол?Алсын салхи одоо ч хүрч ирсээр Үргэлжилсэн бороо одоо ч уйтгар гунигийг түгээсээр Нгау тэнгэрлэг хос намрын улмаас нулимс унагахаа болих хүртэл тэнгэрт дахиад хэдэн жил өнгөрөх бол?Жинхэнэ амар амгалан, аз жаргалын эх булаг гэж бий Түүнийгээ нэгэнт олж мэдвээс энэ дэлхий дээрх бидний бүхий л эд хөрөнгө гэнэт өнгө гялбаагаа алддаг. Бидний хайр, баяр баясал улам тэлж, түүнийгээ хүн бүхэнтэй хуваалцахыг хүсдэг.Үүдээ найрсгаар нээгээд урьж байна Ирээд, дотоодоосоо хайж олох амар амгалан, хайрыг хуваалцъяБаяр баясгаланг хуваалцаж Нарны ивээлд тайтгар Явах цаг болоход харин ердөө ч буцмааргүй санагдаж мэднэ Баяр баясгаланг хуваалц Уулс сүндэрлэж л байдаг, нурж л байдаг Өөр юуг ч үзүүлж батлахын хэрэггүй Та уулс бүхэнд мацсан Одоо харин энд ирсэнСонорыг тань мялаах сайхан дуу бүрийг бид нандигнана Тэгэхдээ өмчлөн эзэмшдэг хамгийн агуу эд зүйлсээ ч үнэлж бид тоохгүй Үл ялих жижиг өчнөөн олон зүйл аз жаргал өгч чаддаг юм Алив бүхэнд хайр оршдог юм.Баяр баясгаланг хуваалцаж Нарны ивээлд тайтгар Явах цаг болоход харин ердөө ч буцмааргүй санагдаж мэднэ Баяр баясгаланг хуваалц Уулс сүндэрлэж л байдаг, нурж л байдаг Өөр юуг ч үзүүлж батлахын хэрэггүй Та уулс бүхэнд мацсан Одоо харин энд ирсэн Үлдэж баяр хөөрийг хуваалцаж болно.
